Noëlle Cuppens is een draadkunstenaar die lijnvoering tot het wezen van haar werk heeft gemaakt. De beperking die ze zichzelf in dit werk heeft opgelegd, is totaal in het voordeel ervan uitgevoerd. De detaillering is zo overzichtelijk en toch verrassend dat je niet goed weet waar je kijken moet, terwijl toch de ets-achtige kwaliteit van zo’n vanzelfsprekendheid getuigt.

Als je de techniek niet zou weten zou je naar aanleiding van een afbeelding van het werk kunnen denken dat het een afdruk van een droge naald is, wat wordt versterkt door de idee dat je naar een spiegelbeeldige afbeelding zit te kijken. Je draait in je hoofd dit werk voortdurend om. Je wil het tegen het licht houden. De plasticiteit van de afbeelding verraadt toch te veel de stoffelijke uitdrukking die Cuppens hierin heeft gelegd om in het platte vlak te blijven denken. De aanraakbaarheid van het werk, maakt in feite helder dat het hier het tegenovergestelde van een droge naald betreft. Ze heeft geen reliëf gekrast, maar een reliëf aangebracht, het erop gelegd. Met naald en draad. De intimiteit van die handeling is ook in de afbeelding van dit interieur voelbaar. Het gaat hier om een binnenruimte die een absolute voorwaarde is voor de kunstenaar om te kunnen functioneren met het uitdrukkingsmiddel dat ze heeft gekozen en om voorbij te komen aan de beperkingen die we die techniek geneigd zijn toe te denken.

Noëlle Cuppens laat zien dat de draadkunst een vorm van tekenen is die niet zomaar uit de hand voortkomt, maar de uitkomst is van een gedachte die je al doende moet afwikkelen, zonder te weten waar die uitkomt en hoe je er een eind aan moet breien. Het gaat erom welke draad je oppakt.

© Copyright 2006: Alex de Vries.

Galeries.nl, augustus 2006.